 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
Á förnum vegi
Eitt af því skemmtilegasta sem ég geri er að æfa mig í að finna innri kyrrð og frið úti í náttúrunni, á sama tíma og ég er innan um iðandi mannlíf hið ytra. Aðstæður þar sem mér gefst tækifæri til að vera í minni eigin innri vellíðan, en þó í návist fólks.
Ég elska að horfa á fólk njóta náttúrunnar. Þegar það kemst í tengingu við kjarnann sinn gerist eitthvað stórkostlegt. Slík upplifun býðst meðal annars meðfram strandlengjunni við Sæbrautina, þar sem útsýnið og nálægðin við hafið leyfa hverjum og einum að hafa sitt rými. Þangað hef ég oft komið til að vera ein með sjálfri mér, í þögn og innri vellíðan, hjólandi, gangandi eða einfaldlega sitjandi.
Það fylgir því sérstök tilfinning að vera ein á ferli, með það að markmiði að tengjast takti náttúrunnar og fylgja honum, en vera samt innan um fullt af fólki. Fólki sem maður þekkir ekki neitt, en er þarna í sama tilgangi og ég að kalla fram vellíðan, eða ákveðna minningu.
Við þessar aðstæður er hægt að finna sterka tengingu við fólkið sem er á ferðinni. Að verða þess áskynja að það er að leita að því sama og ég þótt það komi frá öðru landi eða annarri heimsálfu og við þekkjumst ekki neitt. Að vera ein á ferli á slíkri stundu gefur mér þá gjöf að ekkert truflar. Enginn talar og dregur mig út úr líðandi stundu. Ég finn einungis fyrir hafinu, fjöllunum, jörðinni undir fótum mér, fuglakvaki, lífinu á sjónum og fegurð mannlífsins. Ég er ein með sjálfri mér, en get samt fundið til ástarinnar til allrar þeirrar fegurðar sem á vegi mínum verður.
Þarna er alls konar fólk, í hópum, tvö og tvö, eða eitt með sjálfu sér. Það góða við að vera innan um þetta fólk er að það er í fríi, í vellíðunartilfinningu. Það er laust við amstur hversdagsins. Fólk er að njóta, horfa, hlusta, halda utan um hvort annað, knúsast, taka myndir, vera afslappað. Það er ljómi í kringum það.
Þó að einhver stoppi og bjóði góðan daginn, get ég samt haldið minni innri kyrrð og friðsæld. Ég er ekki að hlusta á neitt annað en einföld orð eins og „halló“, „góðan daginn“ eða „góða kvöldið“ falleg orð, á hvaða tungumáli sem er, og þeim fylgir orka léttleikans.