 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
Karma og lexíur – 6. hluti
27. febrúar 2010
Daginn eftir fór ég heim til kennarans, fyrsta dag námskeiðsins. Ég var fyrst en síðan kom hinn nemandinn. Þegar nemandinn gekk inn í herbergið þá fékk ég ákaft hóstakast í lengri tíma. Ég vissi að ég var að hósta fyrir hana þar sem ég gat fundið fyrir mikilli orku í kringum hálsstöðina hennar. Ég sagði ekki neitt en hóstaði bara. Ég vissi ekki hvers vegna.
Það var mikið af nýjum upplýsingum fyrsta daginn og ég var önnum kafin við að reyna að meðtaka það. Mér fannst ég einhverra hluta vegna vera heimsk og á eftir þar sem ég vissi varla neitt um hvað kennarinn var að tala um. Hins vegar mundi ég hvað Margaret hafði varaði mig við svo að ég ákvað að opna og taka á móti en ekki dæma og beita mér.
Þegar fyrsta deginum var lokið var ég of þreytt til þess að keyra. Ég varð að bíða í bílnum mínum, ég drakk fullt af vatni og það liðu nokkrar mínútur þangað til ég gat keyrt. Þegar ég kom til baka á hótel herbergið þá þurfti ég að sofa í tvo tíma og hafði ekki lyst á kvöldmat. Ég vissi ekki af hverju ég var svona algjörlega úrvinda og þreytt, en hélt að það gæti verið að vegna streitu vegna nýrra upplýsinga.
Daginn eftir varð ég aftur fyrst heim til kennarans. Þegar ég kom þangað, voru dyrnar ólæstar en kennarinn var ekki þar. Ég fór inn í kennslu herbergið til þess að velja flöskurnar mínar fjórar fyrir daginn og að æfa mig að lesa skilaboðin sem hver flaska hafði. Kennarinn kom loksins hún var með mikla verki í andlitinu. Hún sagði okkur að hún hafi brotið eitt rifbein þegar hún hnerraði kvöldið áður. Hún fann mikið til. Hún hélt að það væri vegna þess að fyrrverandi eiginmaður hennar hefði sent henni reiði eða aðra neikvæða orku. Í hádeginu byrjaði hinn nemandinn með ofnæmi: nefrennsli og fljótandi augu. Hún sagði að hún hafi ekki fundið fyrir ofnæmi í mörg ár og vissi ekki hvers vegna það kæmi fram núna. Hún hélt að það væri sedrusviðartréð í verslunarmiðstöðinni þar sem við borðuðum í hádeginu.
Framhald
Karma og lexíur 7. hluti
28 febrúar 2010
Til að byrja með veitti ég þessu ástandi ekki mikla athygli. En ég var aftur mjög úrvinda og búin á því í lok dags. Þetta hélt áfram og það varð verra. Á þriðja degi var ég ekki bara úrvinda og búin á því heldur var ég líka þunglynd. Ég var mjög langt niðri og þunglynd, fannst engin stefna vera í lífi mínu lengur. Ég vissi ekki hvað ég ætti að gera í framtíðinni, og fannst eins og ég gæti ekki passað inn í kennsluna um Aura Soma kerfið eða nokkurs staðar í heiminum, jafnvel andlega vinnan þótt ég vildi svo gjarnan vinna að því andlega og með meisturunum. Ég fann líka vantraust og fjarlægð frá hinum nemandanum þegar ég gat fundið orkuna hennar. Engu að síður var ég mjög langt niðri og þung. Ég borðaði ekki kvöldmat en fór beint að sofa. Ég umvafði allan líkamann minn huggara eins og ég væri aðskilin frá öllum í heiminum. Ég grét af djúpri sorg. Síðan féll ég í svefn.
Þegar ég vaknaði, var komið kvöld. Svo ég ákvað að leita hjálpar frá því andlega. Ég skrifaði til Systir og miðilsins hennar, Karen Downing (www.AurorasMessage.com) svo ég gæti fengið leiðsögn. Daginn eftir fékk ég svör sem hjálpuðu mér mikið við að koma út úr myrkrinu
Í tölvupósti frá Systir, var mér sagt að ég hefði karma við kennarann og nemandann í fyrra lífi þar sem ég var mjög miskunnarlaus og stjórnsamur höfðingi. Ég refsaði hverjum þeim sem ekki trúðu því sem ég vildi að þau trúðu. Ég leit svo á að allir ógnuðu valdi mínu því ég var mjög óöruggur þótt ég hefði kórónu. Ég fangelsaði Aura Soma kennarann minn í fyrra lífi þar sem hún var að kenna fólki að styrkja sig. Hinn nemandinn var frændi minn, meðlimur í borgarastéttinni. Ég taldi að hún (hún var ungur maður í því lífi) væri bein ógn við kórónuna mína svo að ég lét drepa hana í því lífi.
Framhald....
Karma og lexíur 8. hluti
1. Mars 2010
Það sem gerðist á Aura Soma námskeiðinu var að þessi orka mín og viðvera koma af stað minningum þeirra í undirmeðvitundinni frá þessum fyrri lífum, þegar orkan byrjaði að koma upp á yfirborðið fór líkami þeirra að bregðast við þeirri orku. Þær vissu það ekki meðvitað en þær brugðust við undirmeðvitundinni. Brotna rifbeinið og ofnæmið voru viðbrögðin úr undirmeðvitundinni vegna minnar orku. Jafnframt leyfði þetta ástand mér að sjá hvernig við bregðumst við minningum úr undirmeðvitundinni, ómeðvitað og í krafti fyrri lífa orku.
Systir sagði mér líka að ég væri að borga karmað tilbaka við þessar tvær sálir með því að vera í náminu með þeim og að hjálpa þeim að hreinsa út fyrri lífa orku þeirra. Þar sem orka mín var í hárri tíðni var ég að aðstoða þær með því einu að vera með þeim í herbergi. Þessi orkulega hjálp var það eina sem ég þurfti að gera. Þetta væri mikil hjálp fyrir þær báðar á sálar grundvelli, þar sem orkan mín gerði þeim kleift að ná aftur í hugrekkið til þessa ð halda áfram á sinni lífsleið. (Það var það sem ég tók frá þeim í þessu fyrra lífi.) Þetta var það eina sem var nauðsynlegt fyrir mig til þess að hreinsa út síðusta hlutann af karmanu sem var eftir, þar sem ég hafði unnið við að hreinsa þetta karma út í öðrum lífum. Þetta útskýrði hvers vegna ég varð svona úrvinda, þreytt og þunglynd. Ég var stöðugt að hreinsa þær og greiða karma mitt alla vikuna. Í millitíðinni vakti þetta ástand líka upp djúpstætt óöryggi mitt frá síðasta lífi (ótti við að missa stjórn og óöryggi í því lífi). Jafnvel þótt ég væri að hjálpa þeim, þá voru þær í rauninni líka að hjálpa mér að hreinsa út, dimma fyrri lífa orku sem sat djúpt hið innra, sem ég hafði borið með mér í mörgum lífum. Þessi uppgötvun hjálpaði mér vissulega að skilja hvers vegna ég ætti að hjálpa öðrum án egós.
Framhald
© Jónína Þorbjörg Gunnarsdóttir netpóstur