Viska og gleði

24. febrúar 2010

Þegar ég byrjaði andlegu leiðina, hitti ég fólk sem hafði gert mér eitthvað í fortíðinni. Með því að vera í orkunni þeirra voru djúp bældar minningar sálarinnar vaktar og ég var fær um að losa fyrri lífa orku sem tengdist þessu fólki. Jafnvel þó að ferlið væri stundum mjög erfitt og sársaukafullt, þá varð ég léttari og léttari eftir hreinsunina. Það eina sem ég þarf að gera er að sleppa gömlu orkunni og halda áfram. Ég hef lært svo margt af þessari reynslu. Vegna þess að þetta var karma sem aðrir skulduð mér, þá leið mér betur að fyrirgefa öðrum og sleppa.

Sjálfið mitt hefur átt í baráttu við mig síðan ég varð meðvituð um að ég skuldaði öðrum karma og ég er að borga þeim það sem ég skuldaði. Á meðan ég var að því, fór ég að átta mig á því hvaða vandamál og lexíur ég hafði valið að læra í þessu lífi. Sjálfinu mínu líkaði þetta ekki þar sem það er að missa mátt sinn og völd, sérstaklega þegar lexíurnar sem ég þarf að læra fóru að koma upp í vitund mína.

Í síðasta mánuði fór ég til Texas til þess að fara á námskeið. Sjálfið mitt vildi ekki fara þar sem þetta var ekki ódýrt námskeið. En ég hafði sterka tilfinningu fyrir því að ég ætti að fara svo að ég ákvað að fara. Aðeins tvær manneskjur höfðu skráð sig á þetta námskeið en kennarinn ákvað að vera með það í húsinu sínu þar sem ég og hinn nemandinn höfðum fyrirframgreitt alla ferðina.

Áður en ég fór þangað kallaði Margaret mig inn á skrifstofuna sína og talaði við mig um ferðakortið (staðar stjörnukort) mitt í Texas. Nokkrum dögum áður en hún kallaði á mig, hafði ég á tilfinningunni að ég ætti að athuga kortið mitt í Texas til þess að sjá hvaða orku ég hefði þegar ég væri þarna, en ég hunsaði tilfinningu mína vegna þess hversu upptekin ég var (mér er ljóst að það var sjálfið mitt sem gerði það).

Framhald ....

Margaret tók það hins vegar upp. Hún las allt staðarkortið fyrir mig. Þegar hún las "Það verða veruleg vandamál í sambandi við samvinnu og sátt við fólk í þessu umhverfi vegna þess að þú verður alltaf í varnar - og baráttuhug. Þú munt ekki bregðast vel við gagnrýni eða athugasemdum hjá öðrum og nýtir öll tækifæri til þess að þrasa, rífast eða sýna árásargjarna hegðun þína. Þú getur auðveldlega espað fólk til þessa að verða óvinveitt aðstæðum í þínu lífi. Það geta orðið egó átök við aðra sem geta orðið kæfandi og erfitt að leiðrétta á meðan þú ert hér. Egóið er í þörf fyrir fullnægju og það mun vera mikilvægt að fólk taki eftir þér. Samtöl við aðra munu verða vandlega skoðuð, vegna þess að fólk mun láta þig vita hversu stórt egóið þitt er og hvað þú getur gert við það."

Þegar hún las þessa málsgrein fyrir mig, hætti hún lestrinum og sagði mér með augum meistarans: "þú hefur lært þetta og þú munt ekki leyfa egóinu að stjórna þér, er það nokkuð?" Ég sagði við hana: "Nei, ég mun ekki fara aftur í gamla farið. "Og hún sagði við mig:" Gott! "Samkvæmt minni reynslu var það raunverulega meistarinn Maitreya sem var að tala þegar Margaret vildi tala við mig. Ég vissi ekki af hverju Margrét talaði um ferðina mína til Texas, en ég vissi að það væri eitthvað sem ég þyrfti að vera meðvituðu um þegar ég væri þar. Þó sjálfið mitt væri forvitið, þá gaf ÆÐRA sjálfið mitt því enga orku að reyna að finna út hvers vegna, hvernig og hvað. Daginn áður en ég fór, talaði Margaret um það á skypinu að ferðin mín til Texas myndi vera mjög áhugaverð og að ég myndi hækka tíðnina mína.

Framhald....

Ég flaug til alþjóða flugvallarins í Houston í Texan á sunnudags morgni. Allt virtist ætla að ganga vel í flugvélinni, en þegar hún nálgaðist Houston, fékk ég einkenni flugveiki. Mig svimaði, mér varð óglatt og ég fékk höfuðverk. Þegar vélin lenti á flugvellinum, var ég orðin mjög veik. Ég barðist við að bera farangurinn minn að bílaleigunni til þess að leigja bíl (þar sem kennarinn bjó í 30 km fjarlægð frá flugvellinum, og húsið hennar var í 10 km fjarlægð frá hótelinu sem ég ætlaði að dvelja á). Þegar ég var komin á bílaleiguna, var ég varla fær um að halda áfram. Ég skildi ekki neitt sem konan á bílaleigunni sagði við mig. Það sem ég mundi var að ég fékk lykilinn og fór að bílnum. Ég bað þá í andlega heiminum að hjálpa mér að keyra 30 mílur á hótelið og það gerðu þeir.

Einni klukkustund síðar var ég loksins á svæðinu sem ég ætlaði að vera á, með aðstoð þess andlega þó að ég færi út af hraðbrautinni á vitlausum stað og missti af að borga vegatoll á ókeypis vegi. Þá gat ég ekki fundið hótelið. Ég þurfti að hringja á hótelið til þess að fá leiðsögn og þau í anddyrinu sögðu mér að ég hefði farið fram hjá tveimur útkeyrslum svo að ég þyrfti að fara til baka. Ég komst loksins að hótelinu og gerði mér grein fyrir því að þetta var alveg nýtt hótel sem var opnað fyrir viku. Þau gátu ekki fundið nafnið mitt í tölvunni í afgreiðslunni. Sem betur fer var ég með skráninga pappírana með mér svo ég sýndi þeim þá. Þau útskýrðu þá fyrir mér að þau hafi flutt á nýja staðinn fyrir viku og ég hefði skráð mig hjá þeim í gamla kerfinu. Ég var of þreytt til þess að gera nokkuð. Ég sagði einfaldlega að ég væri mjög veik og þreytt, ég þyrfti herbergi til þess að hvíla mig og ég vildi ekki að borga tvöfalt fyrir hótelið, þar sem ég hefði þegar greitt fyrir það.

Karma og lexíur – 3. hluti