 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
Karma og endurfæðing
18. febrúar 2010
Móðir mín lést í september 1989 rétt fyrir 60 ára afmæli sitt (önnur endurkoma satúrnus hjá henni) úr sjúkdómi í brisi, gall - og nýrnasteinum sem ollu nýrnabilun. Allir þessir sjúkdómar voru af völdum tilfinninga sem lágu mjög djúpt eins og vanhæfni til þess að halda einhverju ljúfu í lífinu, eða sykurþrá, sætleika og mýkt, að búa við sektarkennd, eftirsjá, gremju, ásökun, gamalli sorg, þreytu vegna álags, þunglyndi, deyfð, skelfingar ótta, reiði, depurð, sársauka, gremju og sorg vegna karlmanna, o.þ.h. Af tilfinninga tengdum dauða móður minnar getum við séð hvernig líf móður minnar var á meðan hún lifði.
Fyrir nokkrum árum var mér sagt að lexía móður minnar í sambandi við föður minn væri að standa á rétti sínum gangvart föður mínum, en hún gerði það ekki. Hún þarf að læra þessa lexíu aftur í þessari endurfæðingu sinni. Mér var líka sagt að móðir mín hefði nú þegar snúið aftur til jarðarinnar eða stuttu eftir að hún fór til andlega heimsins. Hún fæddist hjá mjög vel menntaðri og auðugri fjölskyldu. Hún væri líka mjög klár og myndi sækjast eftir akademískum starfsferli í framtíðinni.
Í morgun þegar ég heyrði föður minn segja mér að hann ætlaði að verða barn móður minnar. Þá furðaði ég mig á því hvernig það gæti orðið þar sem móðir mín er kannski í kringum 18-20 ára gömul. Ef hún myndi eignast barn núna, hvernig væri hún þá fær um halda sig við háskólanámið í framtíðinni? Þá héldu upplýsingarnar áfram að streyma til mín: móðir mín mun eignast barn sem mun vera faðir minn, en án þess að giftast manninum sem hún á barnið með. Lexía hennar í sambandi við karlmenn mun hefjast. Faðir minn er að fara að verða barn án föður og mun upplifa þær erfiðu tilfinningar sem hann velur í gegnum þetta líf, svo sem að verða yfirgefin og skorti á umhyggju foreldra, sérstaklega föðurástinni.
Þegar ég hafði fengið allar upplýsingarnar, rann það upp fyrir mér að hann sé að fara að endurgreiða karma sem hann skapaði í því lífi sem hann var faðir minn og eiginmaður móður minnar. Í næstu endurfæðingu mun hann upplifa það sem hann varð valdur að í sinni fjölskyldu í lífinu með okkur.
Ég varð svo miður mín á upplýsingunum sem ég fékk á meðan ég var ennþá að keyra. Þetta sýnir mér hvernig karma virkar. Um leið og ég gerði mér grein fyrir þessu, þá vissi ég hversu erfitt líf hans gæti orðið og hvað reynsla muni bíða hans, ég fann sársaukann í hjarta mínu. Ég gat ekki gert að því ég grét og grét. Ég grét svo hátt í bílnum mínum og ég hélt áfram að segja við föður minn, ég elska þig, ég elska þig, elska ég þig! Ég vildi bara óska að næsta líf hans yrði auðveldara, en það lítur út fyrir að svo verði ekki. Ég grét og grét og ég er enn að gráta á meðan ég skrifa þetta.
Framhald ....
19. febrúar 2010
En faðir minn virðist hafa mun betri undirbúning og skilning. Hann bað mig að hafa ekki áhyggjur vegna sín þar sem hann hafi lært svo mikið á síðastliðnum árum í andlega heiminum. Meistararnir hjálpaðuðu honum og fræddu hann mjög vel þannig að hann hefur mjög góða lífsáætlun. Hann sagði mér líka að það að horfa á mig út frá andlega heiminum, fara í gegnum minn andlega þroska sé mjög gott nám og fræðandi reynsla fyrir hann. Sérstaklega þar sem ég hef loksins losað hann út úr tilfinninga sviðinu mínu, þá er hann meira en tilbúin til þess að fara. Ástin og heilunin sem ég hef sent honum hefur verið honum mikils virði. Hann sagði við mig: "Við munum ekki hittast aftur á sálarferðalagi en mundu alltaf að ég elska þig og mun aldrei hætta að elska þig. Ég er mjög stoltur af þér og að vera faðir þinn. Hann bað mig að senda sér blessun og ást síðar þar sem við erum alltaf tengd með kærleika.
Ég er búin að gráta og gráta frá þeim morgni sem ég varð fyrir þessari reynslu. Þetta er mjög tilfinningarík reynsla. Það leyfir mér að sjá hversu mikilvægt það er að fyrirgefa fólki sem við höfum elskað og til þess að losa þau út úr tilfinningum okkar svo að þau geti raunverulega haldið áfram á ferðalagi sálar sinnar. Sársauki, sorg, gremja, reiði, ótti og hatur getur ekki heilað okkur og fært okkur saman. Það er bara ást og samúð sem getur það. Skilyrðislaus ást og umhyggja eru bönd sálar okkar og þau deyja aldrei. Við erum hér öll til þess að læra og þroskast frá þeim í gegnum reynslu lífs okkar. Við erum hér öll til þess að sækjast eftir að ná hæstu stöðu sál þróunar okkar:
Þessi reynsla hefur líka gert mér kleift að skilja að ef við viljum raunverulega ekki vera með einhvern í lífi okkar, þá er eina leiðin og sú besta að fyrirgefa þeim og sleppa þeim á öllum stigum: líkamlegum, hugarfarslegum, tilfinningalegum og andlegum. Ef við getum raunverulega elskað þau, hreinsað tilfinningar okkar sem tengjast þeim sem eru djúpt hið innra, haft samúð og skilning með þeim, þá munum við geta orðið algjörlega frjáls frá orkunni þeirra. Annars, alveg sama hversu mikið við höfum reynt að forðast þau og hlaupast á brott frá þeim í því lífi sem við erum með þeim, tilfinninga orkan sem við höfum vegna þeirra mun leiða okkur inn í líf þeirra eða þau inn í líf okkar aftur og aftur á leið okkur á sálnaferðalaginu. Svo að ég hef ákveðið það að héðan í frá mun ég aldrei halda einhverju eða einhverjum hið innra með neikvæðum hugsunum og tilfinningum. Mig langar til þess að losa mig frá jörðinni og halda áfram til æðri vitundar í sálarþroska mínum!
© Jónína Þorbjörg Gunnarsdóttir netpóstur