 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
Hvernig hægt er að fyrirgefa og sleppa VI
Framhald af fimmta bréfi skrifað af Jean Luo
8 febrúar 2010
Ég var tilbúin til þess að fara til Japan í eitt ár þegar ég fékk skeytið um að móðir mín hefði látist. Á þessum tíma var ég að taka doktorsgráðuna og allt landið okkar var enn mjög vanþróað. Við vorum ennþá mjög fátæk. Ég fékk bara 800 dollar frá stjórnvöldum fyrir nýjum fötum fyrir Japans ferðina. Hins vegar þurfti ég að nota peningana til að fara aftur í heimabæ minn til þess að fara í jarðarför móður minnar. Þegar jarðarförinni var lokið, baðst þú bróðir minn að tala við vinnuveitanda móður minnar til þess að fá lánaða peninga. Það var mjög skammarlegt að þú skildir gera þetta eftir að móðir okkar var farinn. Líf okkar snérist um að greiða skuldir sem þú komst þér í vegna lúxus þíns í mat. Þú misstir ekki af nokkru tækifæri til þess að fá peninga frá okkur, konunni þinni og þínum eigin börnum. Ég skil ekki hvers konar manneskja þú varst. Hvers vegna þú vildir svona mikla peninga frá okkur?
Síðan vildir þú koma til Beijing með mér til þess að sjá mig fara til Japan. Svo ég þurfti að nota peningana mína til þess að kaupa lestar miða fyrir þig, það gerði mig nánast peningalausa við að kaupa mér ný föt. Ég bað einfaldlega um að einhver gerði tvö ódýr og einföld dress fyrir mig. Þetta var það eina sem ég hafði í eitt ár í Japan. Sem betur fer keypti ég nokkur þegar ég var í Japan um leið og ég fékk fyrstu mánaðar launin mín frá japönsku Sasagawa stofnuninni.
Jafnvel þó ég væri vonsvikin vegna þín eftir að móðir mín lést, þá þótti mér ennþá mjög vænt um þig. Meðan ég var í Japan, íhugaði ég jafnvel að þú flyttir til Beijing til að vera með mér og ég íhugaði jafnvel að finna maka fyrir þig í Beijing. Þú gerðir mig eigi að síður hissa, á þeim tíma sem ég sneri aftur til Kína ári seinna þegar þú komst til Beijing í brúðkaupsferð. Ég var undrandi að sjá þig og nýju konuna þína á flugvellinum. Þú gafst mér engar skýringar. En mér fannst að þetta væri þitt líf, svo lengi sem þú værir hamingjusamur, myndi ég ekki kvarta.
Vegna þess hvað þetta var óvænt þá þurfti ég að gefa nýju konunni þinni allar gjafirnar sem ég hafði keypt fyrir sjálfa mig og það varð nánast ekkert eftir. Þetta var þinn háttur á að gera hlutina. Hefur þú einhvern tíman hugleitt að það sem þú gerðir hefði áhrif á annað fólk. Þú hefur ekki gert það.
Framhald
9. febrúar 2010
Meira að segja eftir að þú giftist aftur, þá vildir þú að ég greiddi mánaðarlegan ferðakostnað þinn til þess að fara að hitta nýju konuna þína. Þetta var á þinni ábyrgð en þú settir það á mig. Þú skrifaðir mér að þú þarfnaðist peninga til þess að heimsækja nýju konuna þína í hverjum mánuði. Ég var mjög hissa á bréfi þínu. Þú hafði eftirlaun þín, þú hafðir líka viðbótar tekjur sem voru miklu hærri en meðaltekjur flestra. Þú notaðir peningana sem við gáfum þér til þess að greiða upp þriggja herbergja íbúð. Svo að þú þurftir raunverulega ekki á mér að halda til þess að borga ferðakosnaðinn fyrir þig. Seinna sá ég að maðurinn minn sendi þér launin mín á meðan ég var í Japan.
Ég var mjög reið þegar ég heyrði þetta allt. Svo að ég skrifaði þér bréf um að konan þín væri á þína ábyrgð ekki mína, mér bæri engi skylda til þess að borga fyrir heimsóknir þínar til hennar. Ég sagði þér líka að ég myndi hætta að senda þér peninga mánaðarlega eins og maðurinn minn gerði á meðan ég var í Japan. Ég myndi bara gefa þér peninga á hátíðisdögum og í lok hvers árs. Þá hættir þú loksins að biðja mig um að gefa þér peninga.
Eftir margra ára lífsbaráttu, settist ég loksins að í Bandaríkjunum. Ég átti græna kortið mitt, ég keypti hús og hafði fasta stöðu. Eftir að ég settist alveg að, bauð ég þér og stjúp móður minni, að heimsækja mig því ég vildi að þið nytuð lífsins. Þegar þið komuð, lofaði ég ykkur að vera í aðal svefnherberginu en ég svaf í gestaherberginu. Ég vissi að þú nytir þess að borða svo að ég keypti allskyns gæða mat fyrir þig. Ég reyndi að gera þig hamingjusaman og að þú nytir lífsins. Ég notaði líka helgina til þess að fara með ykkur út. En ég var einstæð móðir og var með grunnskóla stúlku sem var á leiðinni í framhaldsnám. Hún þurfti á tíma mínum að halda.
framhald
10. febrúar 2010
Ég varð að vinna, en þurfti að finna tíma fyrir þig í millitíðinni um helgina til þess að heimsækja staði. Ég reyndi að gera mitt besta. Til að byrja með varst þú mjög ánægður en mjög fljótlega var sem þér færi að leiðast vegna þess að ég gat ekki gefið þér nægan tíman. Þú fórst að sýna mér vonbrigði þín aftur. Þú kvartaðir við vini mína að ég hefði ekki metnað lengur. Ég hafi sóa lífi mínu og tíma hér í Bandaríkjunum. Vinir mínir vildu að þú tryðir á Guð og Jesú Krist. Ég vissi að ég ætti ekki að þrýsta á þig svo að ég gerði það ekki. En síðan einn daginn sagðir þú einhverjum að þú værir mjög vonsvikinn með mig svo að ég þurfti að tala við þig. Ég sagði þér frá trú minni og sagði þér líka að trúa á Guð. En þú sagði mér að ef þú færir ekki til helvítis, hver annar ætti þá að fara þangað. Við lentum í fyrsta rifrildinu síðan þú komst að heimsækja mig í Bandaríkjunum. Orð þín hræddu mig og komu mér úr jafnvægi. Því eftir öll þessi ár þá varstu ennþá ekki samþykkur því sem ég var að gera.
Eftir rifrildið, ákvaðstu að binda enda á heimsóknina og fara aftur til Kína. Ég var í viðskipta ferð í Hong Kong. Áður en ég fór, keypti ég nægan mat fyrir þig en þegar ég kom aftur heyrði ég frá vini að þú kvartaðir við þá að ég hefði ekki skilið eftir nóg af mat fyrir þig. Ég kom aftur heim snemma morguns um 2 leitið og vaknaði fyrir 7 morguninn eftir til þess að fara til Philadelphia Kína til þess að kaupa ferskt sjávarfang og grænmeti fyrir þig. Stjúpmóðir mín kom hlaupandi niður stigann. Hún spurði mig ekki hvort ég væri þreytt og hvernig ferðalag mitt hefði verið. Hún bað mig um að gefa þér 5000 dollara í reiðufé. Ég sagði henni að það væri ótryggt að vera með 5000 dollara í reiðufé í flugi aftur heim og að ég myndi skrifa ávísun upp á 5000 dollara fyrir þig, en hún hlustaði ekki og ítrekaði 5000 dollara í reiðufé. Ég sagði að það væri laugardagur, bankinn væri bara opinn í tvær klukkustundir og það gæti verið erfitt að fá 5000 dollara í peningum. Henni var sama um það sem ég sagði en ítrekaði 5000 dollara í peningum. Ég varð mjög reið á þeim tímapunkti. Þú varst faðir minn. Hvers vegna gast þú ekki komið til þess að tala við mig beint, heldur sendir hana til mín.
Hvernig er hægt að fyrirgefa og sleppa
Hvernig er hægt að fyrirgefa og sleppa II
Hvernig er hægt að fyrirgefa og sleppa III
Hvernig er hægt að fyrirgefa og sleppa IV
Hvernig er hægt að fyrirgefa og sleppa V
© Jónína Þorbjörg Gunnarsdóttir netpóstur