![]() |
||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Samkynhneigð
11. ágúst 2008 Það er örugglega ekki auðvelt að koma fram og segjast vera samkynhneigður. Fólk er meðvitað um það hvað það kostar að koma út úr skápnum þannig margir fela kynhneigð sína alla ævi. Hvað er öðruvísi við það að manneskja elski annan af sama kyni, heldur en af gagnstæðu kyni? Er það ekki ástin sem tengir fólk saman, er það ekki sú tilfinningin sem tengir saman karl og konu og hvað er þá öðruvísi við ást á milli tveggja karla eða tveggja kvenna? Er eitthvað ljótt eða sjúkt við þá ást eða felst dómurinn í því að það er verið að hugsa um hvernig kynlífi þeirra er háttað? Er það þannig sem við hugsum um karl og konu, það er að segja hugsum við um samband þeirra eingöngu út frá kynlífinu og hvernig þau stunda það. Ef við sjáum fólk haldast í hendur eða kyssast á víðavangi erum við þá með hugann við það hvernig kynlíf þau stunda? Ég get að minnsta kosti ekki séð þetta í öðru ljósi en því að það sé verið að hugsa þetta fyrir neðan mitti þegar verið er að fordæma þá sem elska annan aðila af sama kyni. Það er að minnsta kosti ekki verið að hugsa út frá því að manneskjur geti frekar haft tilfinningar til aðila af sama kyni heldur tengist það allt saman kynlífinu og hvernig það fari fram. Því miður finnst mér ennþá að fordómar gagnvart þessari parasamsetningu sé miklu meiri en almennt er talið. Ég heyri að minnsta kosti ekki marga tala um samkynhneigða af þeirri virðingu sem þetta fólk á skilið, vegna þess að þau eru svo sannarlega að lifa eftir sannfæringu sinni, eftir því sem hjartað segir þeim. Það eitt að takast á við þann ótta að opinbera sig á þennan hátt og eiga von á að finna fyrir og þurfa að hlusta á fordóma annarra og það jafnvel sinna nánustu. Ég dáist í raun að þeim kjarki sem þetta fólk sýnir. Samkynhneigðir hafi í rauninni opnað umræður á svo mörgum sviðum þeir hafa hjálpað fjölda manns að horfast í augu við eigin ótta. Fólk hefur hugsað að fyrst hann/hún þorir að vera hún/hann sjálfur þá þori ég líka.
© Jónína Þorbjörg Gunnarsdóttir netpóstur |
||||||||||||||||||||||